Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009

chrome error

Από τα πιο απίθανα σφάλματα προγράμματος...



Όπα! (όπως λέει και το τραγούδι... όπα όπα όπα όπα... σ' αγαπώ κι ας μη σου το πα...)
κάτι πήγε στραβά! (ξανά θαυμαστικό...)

Τα συγχαρητήρια μου στους προγραμματιστές (όχι σοβαρά τώρα) στο θέμα πρωτοτυπίας παίρνουν 10!

κλεμμένη ομορφιά

Στίχοι: Μάνος Ξυδούς
Μουσική: Μάνος Ξυδούς
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ




Εγώ δεν είμαι φίλος με κανέναν
ούτε και λύνω τα προβλήματα
ήτανε λάθος σου που γύρισες σε μένα
γι' αυτό σου λέω φύγε γρήγορα

Εγώ δε γίνομαι φίλος με φεγγάρια
τα φεγγαράκια σου τα χόρτασα
όταν με χτύπαγε ο βοριάς τα κρύα βράδια
κι εσύ σε άλλες αγκαλιές χανόσουνα

Εγώ φοβόμουνα να σ' αγαπήσω
κι εσύ φοβόσουνα να αγαπηθείς
τώρα που γύρισες με θέλεις πίσω
μ' αυτός ο έρωτας κοιμήθηκε νωρίς

Και τώρα οι δυο μας ψιθυρίζεις στον καθρέφτη
ό,τι γεμίζει τη ζωή δεν το κοιτάς
χωρίς στολίδια δε σε παίρνει ν' αναπνέεις
μ' ένα χαμόγελο κλεμμένης ομορφιάς

Εγώ φοβόμουνα να σ' αγαπήσω
κι εσύ φοβόσουνα να αγαπηθείς
τώρα που γύρισες με θέλεις πίσω
μ' αυτός ο έρωτας κοιμήθηκε νωρίς

εγωιστές

τελικά μέρα με την μέρα κλείνω περισσότερο στο γεγονός ότι είμαστε όλοι μεγάλοι εγωιστές... δεν μας αρέσει και δεν θέλουμε να παραδεχτούμε τα λάθη μας... και καλά αυτό πάει στο διάολο... το χειρότερο είναι ότι με την πρώτη μας ευκαιρία σνομπάρουμε τα πάντα... πληγώνοντας όποιον είχε το θάρρος και το "θράσος" να μας μιλήσει...

μήπως τελικά έχουμε έλλειψη ανοχής και δεν είναι θέμα timing??? τι σκατά φταίει δεν έχω ακόμα καταλήξει... ένα μόνο πράμα τριγυρνάει αυτή την στιγμή στο μυαλό μου...

"Εγώ φοβόμουνα να σ' αγαπήσω
κι εσύ φοβόσουνα να αγαπηθείς
τώρα που γύρισες με θέλεις πίσω
μ' αυτός ο έρωτας κοιμήθηκε νωρίς"

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009

νύχτα

χειμώνιασε... έξω είναι νύχτα... αλλά όχι και τόσο κρύα... είναι ευχάριστα ... δροσερά... αυτή η δροσιά που σπάει το καυσαέριο και την βρόμα της Αθήνας και σου φέρνει στο μυαλό κάποιο από εκείνα τα ψυχρά καλοκαιρινά βράδια που καθόσουν στην αυλή του χωριού και κοίταζες τα άστρα στον ουρανό... ήταν τόσο κοντά και παράλληλα τόσο μακριά... που την μια ένιωθες ότι πετάς στα σύννεφα σαν ήρωας ενός παραμυθιού και την άλλη, επέστρεφες στην θέση σου απλά αγναντεύοντας τα...

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009

ο καλύτερος εραστής

Επιτέλους βρέθηκε απάντηση
για το ποίος είναι ο καλύτερος εραστής
του κόσμου!!!
Είναι ο Ύπνος.
Ναι και όμως είναι αλήθεια.
Γιατί:

-Τους παίρνει όλους!!!!

-Σε παίρνει κάθε μέρα!!!!

-Μπορεί να σε πάρει πάνω από 1 φορά την μέρα!!!

-Σε παίρνει για πολλές ώρες!!!

-Του αρέσουν τα ομαδικά (μας πήρε ο ύπνος όλους μαζί)!!!!!

-Δεν τον ενοχλεί το μέρος (με παίρνει ο ύπνος όπου να 'ναι)!!!!!

-Αν δεν σε πάρει στεναχωριέσαι (Δεν με παίρνει ο ύπνος)!!!!!

-Έχει ιαματικές ικανότητες (με πήρε ο ύπνος και συνήλθα)!

-Είναι ύπουλος (μόλις έκλεισα τα μάτια με πήρε ο ύπνος)!!!!

-Ανυπομονείς να σε πάρει (Πότε θα με πάρει ο ύπνος)????

-Αν σε πάρει για πολλές ώρες είσαι πιασμένος!!

-Σε παίρνει όποτε θέλεις!!!

-Πολλές φορές μας προτρέπουν να τον πάρουμε (ξάπλωσε να σε πάρει ο ύπνος)!!!

-Ζηλεύουμε αν τον παίρνουν μόνο οι άλλοι ( σε πήρε ο ύπνος, και τον πήρα και εγώ λιγάκι)!!!!

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009

φίλε...

Φίλε θαυμαστή του ότι να ναι!!!

απλά έχω πωρωθεί εδώ πέρα με το άλλο blog...

http://agapitefile.blogspot.com/

που ναι ξεπέρασε τους 69 θαυμαστές!!!


Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009

σε έχω ανάγκη ...

"σε έχω ανάγκη ... σα παιδί... μη με αφήσεις να γυρίσω... εκεί... στον εαυτό μου... στην σιωπή..." όλοι είμαστε κατά βάθος παιδιά... και κανένας δεν μπορεί να την παλέψει μοναχός του... ένα ακόμα τραγούδι που μιλά στην καρδία και στο μυαλό!!!

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ - ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΑΜΕΛΛΟΣ



Έσβησαν τα όνειρα, έσβησαν
έγινε πρωί
άνοιξε την πόρτα, άνοιξε
ήλιος να με δει

ήρθες και στο δρόμο μου
φώτισε ο ουρανός
να η καρδιά μου πέταξε
κόκκινος χαρταετός

σ’ έχω ανάγκη σαν παιδί
μη μ’ αφήσεις να γυρίσω εκεί
στον εαυτό μου στη σιωπή
κρύα θάλασσα έρημο νησί

άψυχα κορμιά στα χέρια μου
άχρηστα κλειδιά
δε μου μένει τίποτα
τίποτα δε μου φτάνει πια

έλα ας περπατήσουμε
μακριά απ’ το θόρυβο
τις πληγές να κλείσουμε

έχουμε όλο τον καιρό

σ’ έχω ανάγκη σαν παιδί
μη μ’ αφήσεις να γυρίσω εκεί
στον εαυτό μου στη σιωπή
κρύα θάλασσα έρημο νησί

Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2009

ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι

Το ξέρω χειμώνιασε... αλλά σήμερα ακούγοντας αυτό το τραγούδι και συγκεκριμένα τους στίχους "Σ' αυτήν την κατήφεια δεν χωρούσα να ζω, στους άλλους να βρίζω τα δικά μου τα χάλια..." μου ήρθε στο μυαλό ένας φίλος... που ομολογώ πως τον είχα ξεχάσει και αυτόν και την μιζέρια του (που έζησα κυρίως μέσα από περιγραφές...)


Στίχοι: Μανώλης Φάμελος
Μουσική: Μανώλης Φάμελος
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Φάμελος




Αυτός είναι ο ήλιος που ποθούσα να δω
ο έξω κόσμος βιαστικά μεγαλώνει
βιάζομαι να πετάξω και γω
στον ουρανό σαν ασημένιο μπαλόνι

Ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά
και γω θα τρέξω σ' άγνωστα μέρη

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδά στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές
είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι
στο τέλος όλες οι υπόγειες στοές
βγάζουν σ'ένα φωτεινό καλοκαίρι

Σ' αυτήν την κατήφεια δεν χωρούσα να ζω
στους άλλους να βρίζω τα δικά μου τα χάλια
η αλήθεια μου έγινε θηλειά στο λαιμό
και η αγάπη γύρω απ' την καρδιά μου τανάλια


Ας σβήσει απ' το στήθος μου αυτή η σκιά
όσα ο καιρός είναι να φέρει θα φέρει

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι...

Κι αν κάτι όλα μέσα μου τα βρίσκει λειψά
και κάθε γιορτή ένα σαχλό καρναβάλι
ας στριμωχτεί στη σκοτεινή του σπηλιά
να περιμένει το φθινόπωρο πάλι

Τώρα ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά
και γω θα τρέξω σ' άγνωστα μέρη

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδά στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές
είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι
κι οι σκόρπιες άκρες μου ενώνονται δες

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009

γαλήνη

μετά από τόσο πανικό τρεξίματα και φασαρίες... αισθάνομαι ότι επανήλθε η ηρεμία... την είχα ανάγκη αυτή την ηρεμία...

άντε και η ζωή συνεχίζετε!

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009

χρειάζεται ένα θαύμα

εγώ θέλω ένα θαύμα... εσείς???

Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Τσακνής & Φίλιππος Πλιάτσικας & Λαυρέντης Μαχαιρίτσας (Τερτσέτο)




Μια στιγμή θέλω μόνο μια στιγμή
και θ'ανοίξει το παράθυρο η ζωή
λίγο φώς θέλω μόνο λίγο φώς
και θα γίνει το σκοτάδι μου ουρανός

Χρειάζεται ένα θαύμα εδώ, δεν γίνεται αλλιώς
αυτά που μας βαραίνουν να καούν, μα πες μου πως
τα Πάνω να'ρθουν κάτω και τα πίσω να'ρθουν μπρός
χρειάζεται ένα θαύμα εδώ μα πες μου πως

Μια στιγμή θέλω μόνο μια στιγμή
να βγώ για λίγο για μια ανάσα καθαρή
λίγο φώς θέλω μόνο λίγο φώς
και θα γίνει το σκοτάδι μου ουρανός

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009

κατά της γκαντεμιάς

μετά από μια δύσκολη εβδομάδα... με καλά και κυρίως κακά... γιατί ότι καλό και να γίνει το κακό είναι αυτό που μας μένει και μας βασανίζει και μας θλίβει... επανέρχομαι δριμύτερη!!! με ένα τραγούδι που μας λέει απλά για την ...

Φωτεινή πλευρά της ζωής

Ερμηνεία: Μακρινά ξαδέλφια
Στίχοι: Θοδωρής Κοτονιάς
Μουσική: Eric Idle




Ξημέρωσε ξανά κι η μέρα που περνά
ανάποδη σου βγαίνει και πονά
πάντα χαμογέλαγες και τώρα καταριέσαι
σμίξε τα χειλάκια μη βαριέσαι.

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Μια φάρσα είναι η ζωή πολύ καλά στημένη
κι ο θάνατος γελά και περιμένει
ότι βαραίνει πέτα το πλάι στη σκηνή υποκλίσου
χαμογέλασε στο θεατή σου

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής

Με τις γυναίκες ήσουνα πάντα ο σούπερ γκούφι
και τώρα σε φωνάζουνε μαγκούφη
κι αν όλες σε αφήσουνε σε κυνηγάει μια
η αιώνια η γκαντεμιά

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Κι αν σε κλείσει η τράπεζα μες στη φυλακή
κάθε μέρα θα ‘ναι Κυριακή
μη σε νοιάζει όλα θα είναι πληρωμένα
αχ να με μαζεύανε και μένα

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Όλα τη ζωή σου είναι δανεικά
χαμογέλα φέρσου ευγενικά
μην το γρουσουζεύεις σκέψου θετικά
όλα στη ζωή είναι σκατά.

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Κι όταν η παράσταση κλείσει τελικά
όλα μοιάζουν με βεγγαλικά
η ζωή κι ο θάνατος είναι θεατρίνοι
και γελούν από το καμαρίνι

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Το τραγούδι «Η Φωτεινή πλευρά της ζωής» εκτός από τον Θοδωρή Κοτονιά αποδίδουν σε κλίμα παρέας οι ηθοποιοί Θοδωρής Αθερίδης, Αντώνης Καφετζόπουλος, Σπύρος Παπαδόπουλος καθώς και ο δημοσιογράφος Γρηγόρης Ψαριανός.

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009

να με προσέχεις

απλά θέλω να με προσέχεις... να με αντέχεις

Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου
Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Πορτοκάλογλου
Άλλες ερμηνείες: Διονύσης Σαββόπουλος





Έλα κοντά μην κάνεις πίσω
το χέρι κράτα μου στα σκοτεινά

Έλα κοντά να σου μιλήσω
γι'αυτά που μέσα δεν χωράνε πια

Να με προσέχεις
γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ξανά
λίγο ακόμα μοναχά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις

Έλα κοντά το κόσμο κρύψε
τον κόσμο αυτό που μου ζητά πολλά

Έλα κοντά μια σπίθα ρίξε
να βγει απ΄την στάχτη μου ξανά φωτιά

Να με προσέχεις
γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ξανά
λίγο ακόμα μοναχά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις

για το καλό μου

και ναι πάμε για κατάθλιψη!!!???!!!

Για το καλό μου

Στίχοι: Μηλιώκας Γιάννης
Μουσική: Μηλιώκας Γιάννης
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μηλιώκας




Είδα ένα κόσμο να γκρεμίζεται μπροστά μου
είδα να γίνεται γιαπί η γειτονιά μου
για το καλό μου

Είδα τα δέντρα που σκαρφάλωνα κομμένα
σε φορτηγό τα όνειρά μου φορτωμένα
για το καλό μου

Είδα το δάσκαλο να με χτυπάει με ζήλο
είδα τα χέρια μου πρησμένα από το ξύλο
είδα τα νεύρα μου σιγά σιγά να σπάνε
με καλοσύνη και στοργή να με χτυπάνε

Για το καλό μου για το καλό μου
ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου
πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μου
και είμαι στο θάλαμο εννιά για το καλό μου
στην ηρεμία για να βρω τον εαυτό μου

Είδα να κόβουν τη μπουκιά για την μπουκιά μου
ρούχα να φτιάχνουν απ' τα ρούχα τα παλιά μου
για το καλό μου

Είδα τη μάνα μου να κλαίει απελπισμένα
είδα το γέρο μου να φεύγει για τα ξένα
για το καλό μου

Είδα τους φίλους μου να σκίζονται για μένα
είδα να θέλουν να ξεκόψω από σένα
είδα χαράματα να με τραβάν στο τμήμα
για να γλιτώσω το κελί να πω το ποίημα

Για το καλό μου για το καλό μου
ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου
πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μου
και είμαι στο θάλαμο εννιά για το καλό μου
στην ηρεμία για να βρω τον εαυτό μου

Για το καλό μου για το καλό μου
έχει μουδιάσει το κορμί και το μυαλό μου
ενέσεις χάπια ηλεκτροσόκ για το καλό μου
σήμερα πήρανε νεκρό τον διπλανό μου
ενώ παλεύω για να βρω τον εαυτό μου
κι έχω κρυμμένο το σουγιά για το καλό μου

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2009

οχι στα ναρκωτικά...

πολλές φορές πέφτεις πάνω σε κάτι εικόνες που όταν τις βλέπεις απ την μια γελάς και απ την άλλη λες, έλεος όμως!!! βρήκα λοιπόν μια και έτσι είπα να την ποστάρω...



Δεν ξέρω ποιος το σκέφτηκε αλλά σίγουρα είναι πετυχημένο!!!

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2009

facebook failure

δεν υπάρχει τπτ που να μην έχει κρασάρει...

αποφάσισα να κάνω μια συλλογή με κάθε κρασάρισμα που βρίσκω...

το facebook ή φάτσαμπουκ μου έδωσε την ιδέα!!!

και ενώ προσπαθούμε να κάνουμε login...



ε τι να κάνουμε... ας περιμένουμε!!!

δεν έχω τι να ... πω

τα λόγια είναι περιττά... οι στίχοι τα λένε όλα!!!

Αδιέξοδο



Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης & Ελευθερία Αρβανιτάκη & Διονύσης Σαββόπουλος (Τερτσέτο)


Δεν έχω τι να τραγουδήσω τι να πω
είναι η φωνή μου ένα σήμα από καπνό
κι έτσι για πάντα λέω το στόμα μου να κλείσω
για τίποτα άλλο πια να μην ξαναμιλήσω
μα πάλι πώς θα ζήσω

Μέσα σε σχολεία μέσα σε πανεπιστήμια
μέσα σε ωδεία σε στρατούς και γυμναστήρια
πέρασα χρόνια άλλος μπήκα κι άλλος βγήκα
κι έχω τη μόρφωση για όπλο και για προίκα
κι ένσημο για το ΙΚΑ

Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι φανερώνει
ό,τι αγαπούσα και το άφησα ό,τι μισούσα και το κράτησα
φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι ξεδιπλώνει
τον εαυτό μου που τον ξέχασα το μέσα κόσμο μου που έχασα
με τέτοια που 'χω ψυχολογία, πώς θα βγω στη συναυλία;

Πάρε τα πάνω σου μικρέ πάρε τα πάνω σου
πάρε μολύβι κι έλα κάθισε στο πιάνο σου
και φτιάξε πάλι την αρχαία συνταγή
μ' ένα τραγούδι να γλυκάνεις την ψυχή
μα άραγε θα μου βγει;

Πρέπει ν αδειάσεις το κεφάλι σου απ' τις σκέψεις
μήπως μπορέσεις τελικά να το αντέξεις
αυτά μου είπαν κάποιοι φίλοι χτες το βράδυ
μα εγώ το μόνο που ζητούσα ήταν το χάδι
και μια τους νότα στο σκοτάδι

Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι φανερώνει
ό,τι αγαπούσα και το άφησα ό,τι μισούσα και το κράτησα
φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι ξεδιπλώνει
τον εαυτό μου που τον ξέχασα το μέσα κόσμο μου που έχασα
με τέτοια που 'χω ψυχολογία, πώς θα βγω στη συναυλία;

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2009

τίποτα ιδιαίτερο

σήμερα βαριέμαι... έβλεπα όλο το απόγευμα τηλεόραση...

πάω να δω τι θα φάω γιατί πείνασα κιόλας!!!

(απλά είπα να δώσω σημεία ζωής :P τίποτα άλλο!!!)

υπέροχα

η νύχτα είναι υπέροχη έξω...

κρίμα που γύρισα!!! περάσαμε πάντως όμορφα!!!

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009

έβγαλε ήλιο

τώρα έχει βγάλει ήλιο... φαίνεται ωραία μέρα...

θα το διαπιστώσω σε κανα δυο ώρες που θα βγω έξω... για την ώρα απλά βλέπω απ το παράθυρο τον ήλιο που χτυπάει στην απέναντι πολυκατοικία...

έξω βρέχει

βρέχει και πάλι... μάλλον μπήκε για τα καλά το φθινόπωρο...

μπουμπουνίζει κιόλας... να δεις που θα γίνει και καμιά διακοπή ρεύματος στο τέλος...

θα αψηφήσω την βροχή και θα διαβάσω! (ένας λόγος παραπάνω για να σβήσει ο υπολογιστής...)